زبان شناس دیگری که تحصیل  و تحقیق صحیح و منظم اوستا را پایه ریزی کرد هند شناس فرانسوی اژون بورنف  است که در سال 1833 م. تفسیر یسنا را منتشر ساخت. وی اثر خود را با استفاده از ترجمه ای از اوستا به سانسکریت که احتمالاً در قرن سیزدهم توسط یکی از پارسیان هند به نام نریو سنگ به عمل آمده بود منتشر ساخت.ن.ل.وستر گورد مستشرق دانمارکی متن انتقادی گرانبهایی از اوستا تحت عنوان زند اوستا یا کتاب مذهبی زرتشتیان منتشر ساخت (کپنهاک54/1852).در همان اوان دانشمند آلمانی اشپیگل مجموعه ای از متون اصلی اوستا را مشتمل بر یسنا ، ویسپرد، وندیداد، در وین منتشر نمود(58/1853).

گلدنر هند شناس آلمانی و محقق مشهور زبان اوستایی با استفاده از دست نوشته ها و نسخ تازه ای که در دسترس وستر گورد نبود طبع تازه ای از مجموعۀ اوستا بر اساس متن انتقادی وسترگورد در سه مجلد تحت عنوان اوستا کتاب مقدس پارسیان در اشتوتکارت منتشر ساخت(1885-1895). بعدها متون مختصر دیگری نیز از اوستا منتشر شد.

دنیای اوستا شناسی نخستین ترجمۀ  کامل اوستا را مرهون دارمستتر شرق شناس مشهور فرانسوی است که کتاب خود را تحت عنوان "زند اوستا  " در سه مجاد در سال های 93-1892 منتشر ساخت. وی در ترجمه و تفسیر خود تا حد زیادی از تراجم اوستا به پهلوی استفاده نموده و آنها را در پاورقی ها و شروحی که برترجمه خود نوشته نقل نموده است.

در سال 1904 زبان شناس مشهور و دانشمند آلمانی بارتولومه در کتاب عظیم و جاودانی خود تحت عنوان لغت نامۀ زبان ایران باستان ثمرۀ یک صد سال تحقیقات و زحمات محققین و زبان شناسان را در مورد اوستا منتشر ساخت. کتاب وی شامل لغات فارسی باستان که تا آن روز شناخته و معنی شده بود نیز می باشد. بارتولمه ترجمه ای نیز از مشکل ترین متن اوستا ، هفده بخش از گاتاها (استراسبورگ1905)منتشر کرد که تا مدتها تنها کتاب مورد رجوع اهل فن محسوب می شد.آن متونی از اوستا را که گلدنر در کتاب خود جمع آوری کرده بود دانشمند آلمانی ولف براساس تفسیراتی که بارتولومه در کتاب فرهنگ خود از لغات اوستا کرده بود ترجمه نمود و آن را تحت عنوان اوستا منتشر کرد(برلین لایپزیک1910).  

منبع: دیانت زرتشتی ،تألیف فریدون وهمن ،مقاله پرفسور کای بار، ص ۴۴